«آه»
تصدقت گردم
اینها که برایم مقرر داشتهای، آرزو باشد یا رنج، انتظار باشد یا آه، هر چه هست سرشار از امیدی است که مرا با تو پیوند میدهد. بنوازی یا برنجانی، بشورانی یا حتی بکشی، خواست خواست توست،
اگر خوش داری به رنج ببینیام، ببین، چه فرقی دارد وقتی همیشه در پناه توام!
عاقبت این آههای گاه و بیگاه مرا به تو خواهد رسانید!
+ نوشته شده در سی ام بهمن ۱۳۹۵ ساعت 1:37 توسط زهرا
|